#Outtogetgrowcerys

We hebben allemaal van die favoriete mensen. Degenen die we uitnodigen voor een etentje, in de volle wetenschap dat de avond waarschijnlijk heerlijk uit de hand gaat lopen. We zoeken de beste steak, de goede wijn, misschien een respectabele whisky (of iets beslist minder respectabels) en alle ingrediënten voor een onvergetelijke avond.

We doen er moeite voor, omdat we weten wat we eigenlijk voorbereiden. Niet alleen een diner. Een belevenis.

De gesprekken, het gelach, de verhalen die naarmate de avond vordert steeds dramatischer worden. Het soort avond waarna u de volgende ochtend wakker wordt, uw levenskeuzes evalueert en besluit dat, ondanks de kater en de steeds onredelijkere hersteltijd van uw lichaam…

En precies zo, beste avonturiers, gaan wij met reizen om.

Ja, we weten hoe u groceries spelt. Nee, we gaan het niet veranderen. Wie het weet, die weet het. En wie het niet weet? Welkom bij de boodschappenexpeditie.

Voor ons betekent #Outtogetgrowcerys de natuur in trekken om de ingrediënten voor een bijzondere ervaring te verzamelen. Soms komen die ingrediënten van een heerlijk betaalbare lodge, waar het uitzicht veel meer waard is dan de kamerprijs. Andere keren is het salaris net binnen, voelt uw bankrekening zich even optimistisch en besluit u dat fine dining, een spectaculaire lodge en misschien een beetje luxe precies zijn wat de dokter heeft voorgeschreven.

Wij oordelen niet.

Want de mooiste ervaringen hebben niet per se het hoogste prijskaartje. Soms komen ze met een klapband.

Een lekke band midden in het niets. Urenlang vastzitten in de modder, terwijl u discussieert over de twijfelachtige intelligentie van degene die besloot: “Ja, we halen het wel.” Een tentrits die precies op het moment dat de wind aantrekt besluit ermee op te houden.

Of misschien kruipt u door stof en wind, camera in de hand, wanhopig op zoek naar een foto van een torenvalk op een eenzame paal midden in het absolute niets. U hebt het licht. U hebt de hoek.

U hebt de foto bijna. En dan… SPRINKHANEN.

Een hele verdraaide delegatie. Ze kruipen over uw kleren, proberen uw oren binnen te dringen en doen blijkbaar auditie voor een bijrol in uw natuurfoto’s. Zijn ze vriendelijk? Vijandig? Kleine agenten van de chaos?

Niemand weet wat deze duivelse feeën willen. Maar de torenvalk zit er nog steeds. Dus trekt u uw stoere laarzen aan, heroverweegt u elke beslissing die u naar dit precieze moment heeft gebracht, en maakt u die verdraaide foto.

Samen hebben we een heerlijk ongelijke verzameling ervaring. Sommigen van ons rijden al langer over deze wegen dan we willen toegeven. Sommigen hebben een redelijk idee van wat ze doen.

En anderen zoeken nog steeds uit welke kant van de tent eerst omhoog moet. Iedereen is welkom. Want ervaring is geen voorwaarde voor avontuur. Nieuwsgierigheid wel.

Aan het eind van de dag zitten we allemaal rond hetzelfde vuur. We vergelijken foto’s. We discussiëren over het licht.

We bewonderen de ontmoetingen met dieren. We delen de verhalen over wat spectaculair goed ging, wat hilarisch misging en waarvan we zeker zullen doen alsof het deel was van het oorspronkelijke plan. En de vogels!

O, de vogels. Geef me een prachtig klein voëltjie en een camera, en de kans is groot dat u me het komende uur kwijt bent. Maar uiteindelijk gaat de zon onder, dooft het vuur een beetje, schenkt iemand nog een drankje in en gebeurt er iets heel bijzonders.

De belevenissen van de dag worden verhalen. De verhalen worden herinneringen. En ergens tussen het gelach en het knetterende vuur vindt een beetje magie zijn weg naar de avond.

Het zit zo met reizen door Namibië: er is niet één juiste manier. Misschien bent u het gelukkigst in een tent, wakker worden van het geluid van helemaal niets, behalve de wind en een vogel met een twijfelachtig gevoel voor timing.

Misschien geeft u de voorkeur aan een prachtige lodge, airconditioning, een echt matras en iemand die u ontbijt brengt zonder dat u eerst een koekenpan hoeft te zoeken. Of misschien zit u er ergens tussenin. Overdag een beetje stof. ’s Avonds een beetje luxe.

Kies maar. Wij hebben het waarschijnlijk geprobeerd, er verliefd op geworden, zijn onderweg verdwaald of hebben een overdreven emotionele band opgebouwd met een bepaalde biltongstop langs de weg. We kennen de kleine omwegen.

De plekken waar u moet stoppen voor de lunch. De onverwachte uitzichtpunten. De rustige hoekjes waar u even kunt zitten en u herinnert waarom u er eigenlijk tussenuit wilde.

En ja, we weten ook waar u de chique opties vindt, compleet met uitstekende service en af en toe een butler. Zelf ben ik verslingerd aan mijn huis op wielen. De helft van de tijd kan ik u niet vertellen waar mijn schoenen zijn.

Maar als de camera is ingepakt, de accu’s zijn opgeladen en ik voldoende ben bijgekomen van de dieselprijs… dan gaan we ergens heen. Ik beloof dat ik mijn schoenen uiteindelijk vind.

Waarschijnlijk.

Ik moet iets bekennen. Ik geef de voorkeur aan grindwegen. Asfaltwegen worden naar mijn bescheiden mening flink overschat.

Natuurlijk, ieder zijn ding. Sommige mensen houden van gladde wegen, voorspelbare aankomsttijden en een vering die emotioneel stabiel blijft. Wat ontzettend verstandig. Maar er is iets met de hoofdweg verlaten en op weg gaan naar een plek die zich niet aankondigt met knipperende borden en een souvenirwinkel.

Het landschap verandert. Het tempo gaat omlaag. Het avontuur begint zich te ontvouwen.

Soms moet u ernaar op zoek. Soms vindt het u. En soms komt het vermomd als een sprinkhaan die in uw oor probeert te klimmen.

Hoe dan ook, het is de moeite waard om erop uit te trekken.

Nu we hebben vastgesteld dat we niet echt naar de supermarkt gaan, laten we het hebben over waar u volgens ons uw volgende lading growcerys moet verzamelen. Nu de zomer eraan komt, hebben we een paar aanraders op een rij gezet voor wie staat te popelen om erop uit te gaan, te ontdekken en nieuwe verhalen te verzamelen. En omdat ik een zwak heb voor kamperen en reizen met mijn huis op wielen, krijgen de kampeerders wat extra aandacht.

Maar geen paniek, liefhebbers van airconditioning en zachte handdoeken. Aan u hebben we ook gedacht.

Het leven heeft een grappige manier om onze agenda te vullen met verplichtingen, verantwoordelijkheden en alles wat we als functionerende volwassenen blijkbaar moeten doen. Maar ergens tussen de deadlines en de dieselrekeningen moeten we niet vergeten ook een beetje te leven. Neem de omweg.

Fotografeer de vogel. Stop voor de biltong. Blijf nog even bij het vuur zitten.

Breng tijd door met de mensen die de verhalen het vertellen waard maken. En als het avontuur een beetje uit de bocht vliegt? Nou, dat zijn meestal de verhalen die we het best onthouden.

Dus trek erop uit. Zoek uw eigen ingrediënten. Maak er iets prachtigs van.

Want de beste growcerys vindt u niet in een supermarktschap.

Tot ziens daarbuiten,
Het team van Travel 2 Namibia

Reizen als vorm van zelfexpressie.
#Outtogetgrowcerys